هوشمند فتح اعظم

در انتظار نم نم باران

از هوشمند فتح اعظم

 

ای سرو ناز، گوشـه‏ی صحرا چـــه می‏کنی

بی کسِ غريب، يکه و تنهـا چـــه می‏کنـی

باغت  کجاست ، آب روان کو، شکوفه‏ کـو

اينک کنــار صخره‏ی صمــا چــه می‏کنـی

باليــده‏ای مـدام بــه گلـــزار و سبـــزه ‏زار

زانو زده بــه خاک، تو اينجــا چـه می‏کنی

بعــد از نـوای بلبــل و غوغـــای فاختـــــه

با نعـــره‏های بـــوم بـدآوا چــــه می‏کنــی

در انتظـــار نـــم نـــم باران نشستـــــــه‏ای

باران اگـــر نبـــارد، آيــا چـــه مـی‏کنـــی

ياران همـــه روانــــه‏ی ديـر فنــا شــدنـــد

ای بيوفـــا، تـو ميــل بقــا را چـــه می‏کنـی

امــروز اَر زجـــور فلک ايمنـــی، وليــک

ای دوست با تطـــاول فـردا چـــه مـی‏کنـی

گفتـــم از اين مقولــه کتابـــی بـه سرو ناز

آهـی کشيـد و گفت کـه با ما چـه می‏کنی

ما آن بلاکشِ بــه جفــا صبــر کــرده‏ايــم

ای بی‏هنـــر، تو عيب شکيبــا چــه می‏کنـی

از عشــق بـاغبـــان ســرپـا ايستــاده‏ايـــــم

دل مرده را بگــوی کــه غوغا چـه می‏کنی

عاشـق نـه‏ای صلای محبت چــه مــی‏زنــی

مجنــون نــه‏ای بــه منــزل ليـلا چه می‏کنی

ترسـان اگـر ز مــوج حوادث حــذر کنــی

ای ناخــدا ميانـــه‏ی دريـا چـــه می‏کنـــی

چون پشــه اَر ز حملــه‏ی بادی بــه درروی

آهنـگ آشيانــه‏ی عنقــا چـــه مـی‏کنــــی

در خاک عشق ريشــه‏ی پنهـــان دوانده‏ايم

ای تنــد بـاد، زحمت بيجـــا چــه می‏کنـی

ماييـــم و پــايــداری و آييـــن دوستــــی

ای مدعــی تــو نيــز بگــو، تا چـه می‏کنی