" ضيافت نوزده روزه و دعوت بميهمانيها "
حضرت بهاءاللّه در کتاب مستطاب اقدس ميفرمايند :
١ - " قَدْ رُقِمَ عَلَيْکُمُ الضِّيَّافَةُ فِي کُلِّ شَهْرٍ مَرَّةًوَاحِدَةً وَلَوْ بِالْمَاءِ اِنَّ اللّهَ اَرَادَ اَنْ يُؤلِّفَ بَيْنَ الْقُلُوْبِ وَ لَوْ بِاَسْبَابِ السّموَاتِ وَ الْاَرَضِيْنَ "
٢ - " اِذَا دُعِيْتُمْ اِلَی الْوَلَائِمِ وَ الْعَزَائِمِ اَجِيْبُوا بالْفَرَحِ وَ الْاِنبِسَاطِ و الَّذِي وَ فِی بِالْوَعْدِ اِنَّهُ اَمِنَ مِنَ الْوَعِيْدِ( k 156 ) . "
در رساله سؤال و جواب مرقوم است :
٣ - " سؤال : رُقِمَ عَلَيکُمُ الضِيَّافَةُ واجب است يا نه ؟
جواب : واجب نه " .
٤ - " اَنِ اجْتَمِعُوْا بِالرّوْحِ وَ الرَّيْحانِ ثُمّ اتْلُوْا آيَاتِ الرّحمنِ . بِهَا تُفْتِحُ عَلَی قُلُوْبِکُمْ اَبْوَابُ الْعِرْفَانِ اِذاًتَجِدُوْا اَنْفُسَکُمْ عَلَی اسْتِقَامَةٍ وَ تَرَوُْا قُلُوْبَکُمْ فِي فَرَحٍ مُبِيْنٍ " .
(ص ١٤١ ج ٣ امر و خلق )
٥ - " بايد اولياء در هر ديار بحکمت و بيان در محافل و مجالس جمع شوند و آيات الهی را قرائت نمايند چه که آيات مُحْدِث نار محبّت است و مُشْعِل آن " .
( ص ١٤٢ ج ٣ امر و خلق )
حضرت عبدالبهاء ميفرمايند :
١ - " اين مهمانی روزی از نوزده روز حضرت باب تأسيس بنمود و جمال مبارک امر و تشويش و تحريص فرمود لذا نهايت اهميّت را دارد البتّه کمال دقّت در آن بنمائيد و اهميّت بدهيد تا آنکه مقرّر و دائمی گردد " ٠
( ص ١٣٩ ج ٣ امر و خلق )
٢ - " ضيافت نوزده روزه بسيار سبب فرح و سرور قلوبست . اگر چنانچه بايد و شايد اين ضيافت مجری گردد ياران در هر نوزده روزی روح جديدی يابند و قوّتی روحانی جويند " ٠
( ص ٨٩ ج ١ منتخبات مکاتيب حضرت عبدالبهاء ط آمريکا )
٣ - " در خصوص ضيافت در هر شهر بهائی سؤال نموده بوديد . مقصود از اين ضيافت الفت و محبّت و تبتّل و تذکّر و ترويج مساعی خيريّه است . يعنی بذکر الهی مشغول شوند و تلاوت آيات و مناجات نمايند و با يکديگر نهايت محبّت و الفت مجری دارند و اگر ميان دو نفر از احبّاء اغبراری حاصل هر دو را دعوت نمايند و باصلاح ما بين کوشند " ٠
( ص ١٥٧گنجينه حدود و احکام )
٤ - " از ميهمانی هر نوزده روز مرقوم نموده بودی سبب سرور گرديد آن محافل سبب نزول مائده آسمانيست و حصول تاءييدات رحمانی "
( ص ٨٨ج ١ منتخبات مکاتيب حضرت عبدالبهاء ط آمريکا )
٥ - " ای بندگان صادق جمال قدم در هر کور و دوری ضيافت مقبول و محبوب و تمديد مائده بجهت احبّای الهی ممدوح و محمود علی الخصوص در اين دور عظيم و کور کريم که نهايت ستايش را دارد زيرا از محافل ذکراللّه و مجالس پرستش حقّ فی الحقيقه شمرده ميشود چه که در مجالس ضيافت آيات الهيّه تلاوت ميگردد و قصائد و محامد و نعوت الهيّه خوانده ميشود و نفوس در نهايت انجذاب مبعوث ميگردد .اصل مقصود اين سنوحات رحمانيّه است و در اين ضمن بالتّبع غذائی نيز صرف ميگردد تا عالَم جسمانی مطابق عالَم روحانی گردد و تن حکم جان گيرد همچنانکه نعم روحانيّه سابغ است نعم جسمانيّه نيز کامل شود . باری خوشا بحال شما که اين حکم لطيف را مجری ميداريد و سبب تذکّر و تنبّه و روح و ريحان احبّاءاللّه ميشويد ع ع " .
( ص ٨ - ١٥٧ گنجينه حدود و احکام )
حضرت ولّی امراللّه ميفرمايند :
" ديگر از مشروعات مهمّه خطيره که در تقويت و تشييد مبانی نظم الهی کمک فراوان نموده مؤسّسه ضيافات نوزده روزه است که از ارکان قويّه نظم اداری محسوب و در اکثر جوامع بهائی در شرق و غرب بنهايت اتقان و انتظام دائر و برقرار است و در برنامه آن شؤون مشخصّه حيات جامعه يعنی جنبه های ثلاثه روحانی و اداری و اجتماعی کاملاً مندرج و مندمج ميباشد " .
( ص ٦٣ ج ٤ کتاب قرن بديع - ترجمه مصوب )
