تربیت عموم لازم است و وحدت اصول و قوانین تربیت نیز از الزام امور تا جمیع بشر تربیت واحده گردند،یعنی تعلیم و تربیت در جمیع مدارس عالم باید یکسان باشد.اصول و آداب یک اصول و آداب گردد تا این سبب شود که وحدت عالم بشر از صغر سنّ در قلوب جای گیرد.کلّ باید تحصیل علوم و فنون نمایند.جمیع اطفال را داخل مکتب نمایند،چه در شهرها و چه در قریه ها و این فرض است اگر پدر طفلی هر آینه عاجز باشد،جمعیّت بشریه باید او را مدد نماید تا نفسی بی تربیت نماند و در مدارس هم تربیت جسمانی باید و هم تربیت روحانی زیرا علوم مادیّه به منزلۀ جسد است و علوم الهیّه مانند روح.روح باید در جسم دمیده شود تا جسد حیات یابد،اما اگر روح نباشد جسد مرده است،ولو در نهایت جمال باشد.چون از فیض روح محروم باشد،ثمری ندارد و بی نتیجه است،بلکه نبودش بهتر.

