" قناعت "

 حضرت بهاءاللّه ميفرمايند :

١ - " اَصْلُ الْعِزَّةِ هُوَ قَنَاعَةُ الْعَبْدِ بِمَا رُزِقَ وَ الْاِکْتِفَاءُ بِمَا قُدِّرَلَهُ "

( لوح مبارک اصلُ کلِّ الخيرِ نسخه خطّ جناب زين المقرّبين )

٢ - " اَنِ الْزَمِ الْقَنَاعةَ فِي کُلّ الْاَحْوَالِ بِهَا تَسْلَمُ الْنّفْسُ مِنَ الْکِسَالَةِ وَ سُوْءِ الْحَالِ " .

( لوح مبارک طبّ - ص ٢٢٣مجموعه الواح حضرت بهاءاللّه )

٣ - " ای ساذج هوی حرص را بايد گذاشت و بقناعت قانع شد زيرا که لازال حريص محروم بوده و قانع محبوب و مقبول " .

( ق ٥٠ کلمات مکنونه )

٤ - " ای پسران دانش چشم سر را پلک بآن نازکی از جهان و آنچه در اوست بی بهره نمايد ديگر پرده آز اگر بر چشم دل فرود آيد چه خواهد نمود " .

( ص ٢٦٣ مجموعه الواح حضرت بهاءاللّه و ص ٦ دريای دانش )

٥ ١ " جان گنجينه راز منست او را بدست آز مسپاريد " .

( ص ٢٦٥ مجموعه الواح حضرت بهاءاللّه و ص ٨ دريای دانش )

 حضرت عبدالبهاء ميفرمايند :

١ - " قناعت در هر موردی محبوب است حتّی در تجارت . مقصد سهولت معيشت است زيرا ثروت موقّت است و توسيع دائره تجارت سبب پژيشانی حال و عاقبت ندارد " .

( ص ٢٢٩ج ٥ مائده آسمانی ط ١٢٩ )

٢ - " اسراف هميشه انسان را ملول و سرگردان نمايد . من اگر می بينيد بعضی تعارفات و مخارجات مينمايم جميع محض اداء وظائف دينيّه و ملاحظات امراللّه است بعد نتائج آنها معلوم خواهد شد . در ايّام بغداد و ادرنه من کلاه و لباس چند ساله ای که تار و پودش از هم گسسته بود داشتم و ابداً راضی بقرض نميشدم حال هم اگر  نظر به بعضِ امور و ملاحظات نبود ، محقّر تر و ارزانتر محلّی از محلّات اين شهر ميگرفتم . هر چيزی برای رفع احتياج است حتّی خوراک ولی زياده از احتياج سبب افسردگی و کسالت و منتهی بمرض و علّت گردد " ٠

( ص ٥ - ٣٢٤ ج ٢ بدائع الآثار )

٣ - " ممکن نيست که از برای اهل عالم قناعت حاصل شود مگر بقوّه ايمان ..." ٠

( ص ٥٤ ج ٤ مکاتيب حضرت عبدالبهاء )