"وفا"
حضرت بهاءاللّه در کتاب مستطاب اقدس ميفرمايند :
1-" زَيِّنُوْا رُؤوْسَکُمْ بِاِکْلِيْلِ الْاَمَانَةِ وَالْوَفَاءِ َو قُلُوْبَکُمْ بِرَدَاءِالتَّقْوَی وَالْسُنُکُمْ بِالصِّدْقِ الْخَالِصِ وَهَيَاکِلُکُمْ بِطِرَازِالْاآدَابِ کُلٌّ ذَلِکَ مِنْ سَجِيَّةِ الْانْسَانِ لَوْ اَنْتُمْ مِنَ الْمُتَبَصِّرِيْنَ (K 120) ."
و دريکی از الواح ميفرمايند :
٢- " يَنْبَغِي لِکُلُّ وَاحِدٍ مِنْکُمْ اَنْ يَکُوْنَ شَمْسَاً لِسَمَاءِ الْوَفَاءِ لِيَظْهَرَ مِنْهُ مَا تَنْشَرِحُ بِهِ صُدُوْرُ الْعَارِفِيْنَ . اِنَّ الَّذِي عَرَفَ شَأنَ الْوَفَاءِ وَ َتَزَيَّنَ بِطِرَازِهِ اِنَّهُ مِنْ اَهْلِ هَذَا الْمَقَامِ الْکَرِيْمِ . يُصَلِّي عَلَيْهِ اَهْلُ المَلَکُوتِ مِنْ لَدُنْ مُقْتَدِرٍ حَکَيِمٍ ".
(ص ٢٥٨ اخلاق بهائی )
٣- " اِنَّ الَّذِي تَزَيَّنَ بِرِدَاءِ الوَفَاءِ بَيْنِ الْاَرْضِ وَ السَّمَاءِ يُصَلِّي عَلَيْهِ الْمَلَاءِ الْاَعْلَی وَ الَّذِي نَقَضَ الْعَهْدَ يَلْعَنُهُ الْمُلْکُ وَ الْمَلَکُوْتِ ".
(ص ١٢٤ حيات بهائی )
٤- " اِنَّ الَّذِيْنَ وَفِوْا بِعُهُوْدِهِمْ وَ عُقوْدِهِمْ وَ نُذُوْرِهِمْ وَاَدُّوْا اَمَانَاتِ اللّهِ وَ حُقُوْقَهُ اِنَّهُمْ مِنْ اَهْلِ الْفِرْدَوْسِالْاَعْلی کَذَلِکَ يُبَشِّرُهُمْ الْمَظْلُوْمُ فِي سِحْنِهِ الْعَظِيْمِ . طُوْبی لِعِبَادٍ فَازُوْا وَ لِاَمَاءٍ فُزْنَ وَ لِکُلِّ مَنْ تَمَسَّکَ بِالْمَعْرُوْفِ وَ عَمَلَ مَا اُمِرَ بِهِ فِي کِتَابِ اللّهِ رَبِّ الْعَالَمِيْنَ ".
(ص ١٤٩ فضائل اخلاق )
٥- " وَ فِي الْوَعْدِ وَفِيّاً" .
(ص ٦٥ مجموعه الواح مُصَدَّر بکتاب اقدس )
٦- " وَ الَّذِي وَفَی بِالْوَعْدِ اِنَّهُ اَمِنَ مِنَ الْوَعِيْدِ "
(ص ١٢٣ حيات بهائی )
٧- " تَمَسَّکُوْا بِحَبْلِ الْوَفَاءِ عَلَی شَأنٍ لَا تَمْنَعَکُمْ هَمْزَاتُ الَّذِيِنَ کَفَرُوْا بِاللّهِ رَبِّ الْعَالَمِيْنَ ".
(ص ١٢٤ حيات بهائی )
٨- " ای بلبل معنوی جز در گلبن معانی جای مگزين و ای هدهد سليمان عشق جز در سبای جانان وطن مگير وای عَنقای بقا جز در قاف وفا محلّ مپذير. اينست مکان تو اگر بلامکان بپرِ جان بر پری و آهنگ مقام خود رايگان نمائی ".
(قطعه اوّل کلمات مکنونه )
٩- " بدان که ملکوت وفا را قبل از جبروت اسماء بسلطان اراده خلق فرموديم لهذا وفا عنداللّه احبّ از کلّ اسم بوده و خواهد بود ".
(ص ١٥٠ فضائل اخلاق )َ
١٠- " وفا شجرِ مبارکی است اثمارش محبوب و آثارش باقی و دائم . اگر خوب ملاحظه شود اوست قائد جنود حُبّ و او است پيشرو اهل وُدّ و راستی ".
(ص ١٥٠ فضائل اخلاق و با تفاوتهائی در ص ١٤٨ ج ٣ امر و خلق و ص ١٢٤ حيات بهائی ).
١١- " حقّ با وفا بوده و وفا را دوست داشته و ميدارد".
(ص ١٥٠ فضائل اخلاق )
١٢- " حقّ جَلّ جَلالُه وفا را دوست داشته و دارد و اوست طراز هياکل مخلصين و مقربين ومقدّسين".
(ص ١٥١ فضائل اخلاق )
حضرت عبدالبهاء ميفرمايند :
١- " هواللّه ای مير وفا در عالم وجود صفتی بهتر و خوشتر و شيرين تر از وفا نيست اين منقبت از اعظم اساس دين الهی است . اگر انسان از جميع صفات حميده محروم باشد ولی باين صفت قدسيّه موصوف عاقبت حائز کمالات ميگردد و اگر چنانچه حائز جميع صفات کماليّه باشد و از صفت وفا بی بهره آن کمال به نقص مبدّل گردد و آن خير به شرّ و آن نورانيّت بظلمت و آن عزّت بذلّت منتهی شود ".
(ص ٢٥٨ اخلاق بهائی )
٢- " وفا اوّل بايد بخدا و اوامر وعهد او نمود و بعد به بندگانش ".
(ص ١٢٨ ج ١ بدائع الآثار)
٣- " نفوسی که رائحه محبّت جمال مبارک در مشام دارند از هيچ نفحه ای جز رائحه گلشن وفا استنشاق ننمايند ".
(ص ١٥٢ فضائل اخلاق )
٤- " اليوم مقرّب درگاه کبرياء نفسی است که جام وفا بخشد و اعداء را دّر عطا مبذول دارد ".
(ص ٢٠٦ ج ٣ امر وخلق )
٥- " در عالم وجود امری اعظم از وفا نيست که طول مدّت سبب فراموشی و اخلال در محبّت نشود ملاحظه نمائيد در ايران آن نفوس مبارکه چقدر با وفا بودند که در زير شمشير جمال مبارک را ياد نمودند و هيچ ستم و بلائی آنها را از وفا منع نکرد. در قربانگاه فرياد يا بهاء الابهی از دل و جان بر آوردند اينست شأن وفا"
(ص ٢٠٦ج ١ بدائع الآثار )
٦- " بجميع نوع انسان بايد وفا پرور و مهربان بود ".
(ص ١٥٢ فضائل اخلاق )
٧- " فی الحقيقه انسان بايد به وفا قيام نمايد و ثبوت و استقامت نمايد علی الخصوص بقرين و همنشين خود و همدم و نديم خود زيرا حقوق بين اين دو قويم و محکم و متين است و انسان آنچه بکوشد از عهده اکمال بر نيايد ولی بقدر امکان قصور نشايد ".
(ص ٤٧ حيات بهائی )
