"نهی از حسد "
حضرت بهاءاللّه ميفرمايند :
١- " قُلِ الْحَسَدُ يَأکُلُ الْجَسَدَ وَالْغَيْظُ يَحْرِقُ الْکَبَدَ اجْتَنِبُوْا مِنْهُمَا کَمَا تَجْتَنِبُوْنَ مِنَ الْاَسَدِ "
(لوح مبارک طب - ص ٢٢٤ محموعه الواح حضرت بهاءاللّه )
٢- " قَدِّسُوْا يَا قَوْمُ صُدُوْرَکُمْ عَنِ الْغِلِّ وَ الْحَسَدِ "
(ص ١٣ فضائل اخلاق )
٣- " فَاَسْألِ اللّهَ اَنْ يَحْفَظَکَ مِنَ الْحَرَارَةِ الْحِقْدِ وَ صَبَارَةِ الْبَرْدِ اِنَّهُ قَريِبٌ مُجيِبٌ ".
(ص ١٦٥ حيات بهائی )
٤- " ای پسران ارض براستی بدانيد قلبی که در آن شائبه حسد باقی باشد البتّه بجبروت باقی من در نيايد و از ملکوت تقديس من روائح قدس نشنود ".
(ق ٦ کلمات مکنونه )
٥- " ای بنده من دل را از غلّ پاک کن و بی حسد به بساط قدس احد بخرام ".
(ق ٤٢ کلمات مکنونه )
٦- " بگو ای مردمان تاريکی آز و رشک روشنائی جان را بپوشاند چنانکه ابر روشنائی آفتاب را ".
(ص ٢٦٣ مجموعه الواح حضرت بهاءاللّه )
حضرت عبدالبهاء ميفرمايند :
١- " حسادت چون سمّی است که ريشه محبّت را فاسد مينمايد "
(ص ١٨ ازدواج بهائی و ص ٩٧ فضائل اخلاق - از فرمايشات شفاهی مبارک )
