"نهی از رشوه دادن يا گرفتن يا ارتشاء "
حضرت عبدالبهاء ميفرمايند :
١- "از رشوت و ارتکاب بکلّی بيزار گردند و به مقرّری قناعت کنند ".
(ص ٢٩٠ ج ٣ امر و خلق )
٢- " سدّ ابواب رشوت و برطيل که اليوم به تعبير مليح پيشکش و تعارف معبّر "٠
(ص ١٩ رساله مدنيه )
٣- " دامن پاک را بارتکاب و ارتشاء نيالايند. اليوم اگر يک نفس از احباب معاذ اللّه ارتکاب فلسی نمايند ذيل مطهّر امراللّه آلوده گردد و از برای کلّ رسوائی باشد ".
(ص ٩-٤٨ اخلاق بهائی )
٤- " اگر چنانچه نفسی از احبّا بمنصبی رسد...و بمأموريّتی منصوب شود بايد در امور موکوله خويش بکمال راستی و پاکی و صدق و عفّت و استقامت بکوشد و اگر چنانچه ارتکابی کند و ارتشائی نمايد مبغوض درگاه کبرياست و مبغوض جمال ابهی و حقّ و اهل حقّ از او بيزار بلکه بمؤوْنه و مواجب خويش قناعت نمايد و راه صداقت پويد و در رَه ملک و ملّت جانفشانی فرمايد . اين است روش و سلوک بهائيان و هر کس از اين تجاوز کند عاقبت بخسران مبين افتد "
(ص ٢٤٥ ج ٨ مکاتيب )
* به نصوص مبارکه در قسمتهای امانت ونهی از خيانت مال نيز مراجعه شود *
