درنظر گرفتن اين امر هميشه ضروري به نظرمي رسد كه اعمال ورفتار مظاهر مقدسه لم وبم ندارد چرا كه آنها يفعل مايشاء هستند وبركسي نيست كه سؤالي از آنان نمايند . اما تحقيقات تاريخي نشان داده است كه الف) اين امر واضح ومبرهن است كه حضرت بهاءالله وحضرت اعلي همواره باهم درارتباط بوده اند وچنانچه درتاريخ مكررا ذكر گرديده مكاتبه داشته اند مشورت مي كرده اند وارتباط روحاني نيز داشته اند ب) جمال مبارك به عنوان مركز اقدامات وبرنامه ريزيهاي وقايع دوره بابيه وحامي وناجي آنها درقبال دولت ومردم وحتي رابط بابيان با يكديگر وحتي با حضرت اعلي بودند. درواقع اگرچه مقام وعظمت ايشان بركسي درآن زمان معلوم نبود اما هم بابيان وهم دولت جمال قدم را مسئول همه اتفاقاتي مي دانستند كه در آن موقع اتفاق مي افتاد. درحقيقت هم چنين بود يعني درآن زمان كه حضرت اعلي زنداني بودند تمامي مسئوليتها به عهده حضرت بهاءالله بود ولازم مي آمد كه ايشان درمحل خود بمانند وبه رتق وفتق اموري بپردازند كه پيوسته درجريان بود مثلا درهمان زمان بود كه واقعه قتل عموي حضرت طاهره اتفاق افتاده بود وحضرت بهاءالله حامي مسجونين بودند وبه اموري براي رفع مشكل بابيان مشغول بودند ويادرحبس حضرت طاهره نجات دهنده ايشان بودند .همچنين دركتاب ""حضرت باب"" نوشته جناب فيضي صفحه 40درمورد مسئوليت حضرت بهاءالله اينگونه نوشته شده است :""ازموقعي كه حضرت بهاءالله قيام به نصرت امر حضرت اعلي فرمودند منزل آن حضرت درطهران محل رفت وآمد بزرگان ومشاهير اصحاب شد وامور مهمه درآنجا رتق وفتق مي گرديد ودراكثر موارد ازآن حضرت اخذ دستور مي نمودند ورفته رفته آثار عظمت وجلال آن حضرت آشكارتر شد وبيش ازپيش مورد توجه انظار گرديدند وبه قيادت وسرپرستي اصحاب مشارالبنان گشتند به طوري كه آنچه مي فرمودند همه مطيع وفرمانبردار وراي آن حضرت رادراكثر موارد كه مشكلاتي روي ميداد قاطع ودافع اختلاف دانسته مطيع ومنقاد بود..."" شايد اين مسئوليتهاي عظيم وخطير موجب آن شده بود كه ايشان ماندن درميان بابيان وسروسامان بخشيدن به اوضاع درهم ريخته را از پيمودن راه تا كوههاي آذربايجان وديدن ظاهري حضرت باب مهمتر بدانند.به علاوه آنكه يك چنين مسافرتي با امكانات آن زمان مدتها طول مي كشيده است .
| تبليغات | X |
